Volg ons op social media!

“Het gebruik van korte bankrekeningnummers is verboden door Europa”factor1kl

Blogger Olaf op Recensiekoning.nl
Bron: Recensiekoning.nl

Oordeel: Pinokkiofactor 1 – Waar met een kleine maar
De maatregel om IBAN in te voeren komt inderdaad uit Europa.  Nuancering is echter wel vereist, want het IBAN is een voortvloeisel van samenwerking tussen politiek en markt. Het is dus niet vanuit een ivoren toren door Europese technocraten bedacht.

dots

De bewering

‘Verandering van weide doet de koeien goed’ luidt een oud-Hollands spreekwoord. Zo blijkt ook dezer dagen maar weer. Een oproep van de Samenwerkende Hulporganisaties (SHO) om creatieve oplossingen te bedenken voor de invoering van IBAN (International Bank Account Number), die korte pakkende rekeningnummers als giro 555 onmogelijk maakt, werd massaal beantwoord. Naast het maken van ludieke ezelsbruggetjes wordt er ook stevig gemopperd op deze maatregel. Banken mogenbinnenkort namelijk  niet meer een kort rekeningnummer automatisch aanvullen tot een IBAN. Recensent Olaf ziet het als een verbod dat is opgelegd door Europa. Ik duik daarom de IBAN-historie in. Wie is er verantwoordelijk voor deze, op het eerste gezicht, belachelijke maatregel?

 

dots

De feiten: initiatief van Europa?

Zoals we inmiddels allemaal weten is de Europese Unie voortgekomen uit de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. Hoewel de idee hiervoor grotendeels voortkomt uit economische motieven, speelden banken in die tijd nog lang niet zo’n grote rol in de economische debatten als tegenwoordig. Het versterken van een interne markt richtte zich immers juist op vrij verkeer van goederen. Zolang producten zonder noemenswaardige problemen grenzen konden overschrijden, werd economische vooruitgang mogelijk geacht.

Dat veranderde toen Europese banken zich begonnen te verenigen in een bankenfederatie. In plaats van dat De Nederlandse Bank en soortgelijke organisaties in andere Europese landen zich op nationale financiële wetgeving stortten, begon het besef  te komen dat er een sterke behoefte aan een interne markt voor diensten zou komen. Vrijheid van producten alleen was niet meer voldoende. Om de handel echt smooth te laten verlopen, zou financiële wetgeving meer op elkaar afgestemd moeten worden. Deze signalen werden serieus genomen op de Europese burelen; er werd onderkend dat hier werk van gemaakt moest worden. Met de aanstaande invoering van de euro hebben de Europese Centrale Bank (ECB), het Europees Parlement en de Europese Commissie daarom de bankwereld aangespoord zelf oplossingen te bedenken om economische integratie soepeler te laten verlopen. Sindsdien worden deze belangen door de European Payments Council (EPC) behartigd. Onder leiding van deze instantie worden nieuwe ontwikkelingen á la IBAN ingevoerd.

 

dots

De afweging: één-tweetje

Zoals vrijwel altijd het geval is in Europees handelen, is er op een bepaald moment door een partij aangekaart dat de situatie moest veranderen. Lobbyen noemen we dat. Een kwestie van zakelijke belangen die doorwegen in politieke besluiten. Waar men zich soms afvraagt hoe ethisch dat is, lijkt het hier een functioneel één-tweetje tussen banken en Europese instanties. Banken kaarten in eerste instantie het probleem aan, Europese instanties zien het probleem en vragen aan de markt hoe het probleem het best opgelost kan worden. Zij komen uiteindelijk gezamenlijk met een maatregel als IBAN. Ook uit dit voorbeeld wordt duidelijk dat de Europese Commissie vrijwel nooit uit zichzelf maatregelen invoert. Integendeel, dit orgaan reageert op klachten en vragen uit de markt en van burgers. Jammer alleen dat het als burger zo moeilijk is de burelen van de Europese Commissie te bereiken. Professionele belangenorganisaties zijn nu eenmaal beter uitgerust.

De invoering van IBAN is voor de consument daarom een overbodige bureaucratische beslissing. We trekken aan het kortste eind ten opzichte van de bankensector. Rekeningnummerbehoud is niet meer mogelijk en een rekeningnummer onthouden is voor mensen met een IQ lager dan 150 ook een onmogelijke opdracht. Nu IBAN in de praktijk wordt gebracht, wordt natuurlijk de schuldvraag voor het tekort van dit systeem bij de andere partij gelegd. Zoals Gepetto zou zeggen: de ander heeft het altijd gedaan. Maar zoals ook vaak het geval is: waar meerdere partijen betrokken zijn, hebben allen schuld.

Bedenk dan tot slot dat het toch nog altijd erger kan. Op Cyprus en in Albanië bestaat de IBAN uit 28 tekens tegenover 18 in Nederland. Dan valt het bij ons wel weer mee, toch?

 

dots

Conclusie: ‘Europa’ schuldig?

De bewering klopt. De maatregel om IBAN in te voeren en daarbij geen uitzonderingen te maken komt inderdaad uit Europa. Nuancering is echter wel vereist, want het is een voortvloeisel van samenwerking tussen politiek en marktwerking. Dus geen regelgeving die vanuit een ivoren toren door Europese technocraten is bedacht. Maar, zoals nu blijkt, kunnen maatregelen die vanuit het werkveld zelf in de praktijk worden gebracht, nog wel eens onhandig uitpakken.  ‘Europa’ heeft grotendeels meegewerkt aan de invoering van IBAN. Daarom blijft mijn neusje klein; een 1!

dots

Voetnoten

1: Meer over IBAN: http://ec.europa.eu/internal_market/payments/docs/reg-924_2009/faq-924-2009_en.pdf