Volg ons op social media!

“Premier Rutte voert op bevel van Brussel een vernietigend beleid van belastingen verhogen en dom bezuinigen”


Geert Wilders, Fractievoorzitter PPV Tweede Kamer

Bron: Debat 16 miljoen bezuinigen

Oordeel: Pinokkiofactor 4 – Meer fabels dan feiten:
Wilders wijst naar Europa alsof het hier om regelgeving gaat waar Nederland geen enkele invloed op heeft of had. Dat is grote onzin. Wel ligt een boete op de loer bij het niet bereiken van de 3-procentsnorm. Enige dwang vanuit Brussel is er dus wel.

 

dots

 

De bewering

De ene bezuiniging na de andere, veel Nederlanders zijn er ondertussen wel zo’n beetje klaar mee. Geld uitgeven is tenslotte veel leuker dan bezuinigen. Helemaal vervelend wordt het natuurlijk wanneer volgens Wilders blijkt dat het niet onze eigen regering is die hier de beslissingen over neemt, maar een of ander Brussels instituut. Heeft Wilders gelijk dat de Nederlandse bezuinigingen inderdaad plaatsvinden op het bevel van ‘Brussel’?

 

dots

 

De feiten: bezuinigingen en 3%

Laten we even teruggaan naar hoe het ook alweer zat met die bezuinigingen. Mark Rutte won zowel in 2010 als in 2012 de Tweede Kamerverkiezingen met de boodschap dat er in Nederland bezuinigd moest worden om de staatsfinanciën op orde te houden. Kennelijk vond een groot deel van de Nederlanders op dat moment bezuinigen inderdaad een goed idee, want Ruttes VVD werd tweemaal de grootste. De democratie deed haar werk en de bezuinigingen kwamen er. Wilders moet het ook met deze bezuinigingen eens zijn geweest, hij voorzag het kabinet Rutte 1 ten slotte van gedoogsteun.

Niet veel later kwamen de problemen in Griekenland aan het licht. Wat bleek? In Griekenland werd niet bezuinigd. Sterker nog, er werd jarenlang alleen maar geld uitgegeven door de staat, vervolgens meer geld geleend om ook weer uit te geven en ondertussen erg weinig geld ontvangen met het innen van belastingen.

Een schande, vonden wij Nederlanders. Terecht, want de dramatische Griekse balans zorgde voor economische onrust en financiële lasten voor andere landen in de Eurozone. Als we een gemeenschappelijke munt hebben, dan moet het toch niet mogelijk zijn dat één land de stabiliteit daarvan met haar wanbeleid verprutst? Landen als Griekenland moesten meer begrotingsdiscipline tonen, stelden velen, waaronder Wilders en Rutte1. En als landen zichzelf niet deze discipline konden opleggen, dan moest het maar hardhandig, door opgelegde normen die vanuit de Europese gemeenschap worden gecontroleerd.

De regels werden aangescherpt. Onder aanvoering van Nederland en Duitsland werden de Eurolanden het er over eens dat strenger toezicht op de 3-procentsnorm noodzakelijk was. Regeringen in de Eurozone mochten niet meer dan 3% tekort op hun begroting hebben. Griekenland had voor die tijd (in 2009) een tekort van 12,7%. Nederland had een tekort van 5,1%. Weliswaar ook boven de norm, maar toch een stuk netter. Om te voldoen aan de norm van 3%, moest de regering Rutte wel opnieuw bezuinigen. Het staat tenslotte een beetje raar wanneer je zelf verkondigt dat iedereen zich aan de gezamenlijke regels moet houden, om er vervolgens zelf niet aan te voldoen.

Eurocommissaris Olli Rehn voert ondertussen een jaarlijkse controle uit op de begroting van alle EU-lidstaten, inclusief Nederland. Indien het begrotingstekort daarbij groter dan 3% is, geeft hij een aanbeveling aan de nationale regering over hoe in de ogen van de EU de begroting op orde zou kunnen worden gebracht. Aan de democratische legitimiteit van deze aanbevelingen kan getwijfeld worden. Daar staat dan weer tegenover dat de aanbevelingen niet bindend zijn. Regeringen zijn niet verplicht om de aanbevelingen op te volgen, wanneer zij hun begroting liever op een andere manier op orde zouden brengen. De Europese Commissie kan wel besluiten eurozondaars die zich niet aan de 3-procentsnorm dreigen te houden te beboeten, waardoor er wel een vorm van dwang ontstaat om de norm te bereiken.

 

dots

 

De afweging: afspraak = afspraak

Uit gezamenlijke afspraken komen verplichtingen voort. Het strengere 3-procentsbeleid waar ome Geert op doelt, is iets dat mede door de stevige druk van de regering Rutte 1 tot stand is gekomen. Ook de huidige regering Rutte heeft in haar regeerakkoord opgenomen zich te willen houden aan de Europese begrotingsafspraken.

Feit is dat Nederland momenteel onder toeziend oog van Eurocommisaris Olli Rehn wordt aangespoord om haar overheidsfinanciën op orde te brengen. Een aansporing dus, die voortkomt uit een afspraak die Nederland graag wilde en mede ondertekend heeft. De manier waarop met de aanbevelingen wordt omgegaan is verder gewoon de keuze van onze huidige VVD-PvdA regering. Met de eventuele domheid of het vernietigende effect van de bezuinigingen heeft de Europese Unie dus niet veel te maken, ook al zijn er verschillende partijen die twijfelen aan het nut van de 3-procentsnorm en bezuinigingen in crisistijd.

Van een bevel is in ieder geval geen sprake, alleen al om het feit dat er moeilijk van een bevel gesproken kan worden wanneer het om een afspraak gaat waar Nederland zelf voor heeft gestreden. Wel heeft de EC aanbeveling een zekere dwingende factor, omdat Nederland een boete kan verwachten wanneer het begrotingstekort structureel boven de 3% blijft. Onze regering wordt hiermee dus wel gedwongen tot het op orde brengen van haar begroting.

dots

 

Conclusie: wens of bevel?

Pinokkio zegt: Wilders wijst naar Europa alsof het hier om regelgeving gaat waar Nederland geen enkele invloed op heeft of had. Dat is grote onzin. Wel ligt een boete op de loer bij het niet bereiken van de 3-procentsnorm. Enige dwang vanuit Brussel is er dus wel.

 

dots

 

Voetnoten

1: zie bijvoorbeeld dit artikel van nrc en deze kamervragen van de PVV

Foto: De Ditigale Hofstad